V
Na smętarzu, ogrodzonym parkanem niewysokim z kamienia polnego i cegły, ułożonych na przemian warstwami, z gzymsem gotyckim u góry, z wieżyczkami w czterech narożnikach, pod którymi stacyjki, w cieniu świerków i modrzewi wznosi się kaplica o wysmukłej wieży ze skarpami, okienkami, pinaklami, ozdobami różnymi i dachem lekko mknącym ku górze. Po obu stronach wieży na froncie, gdzie nawa się rozsuwa, na wyskakujących ze skarpy konsolkach, przed przezroczystymi, wykoronkowanymi baldachimami dumają dwie figury Apostołów; na rogach sterczą skarpy z wnękami łukowatymi. U wejścia, w zagłębieniu, za łukami, które sześć kolumienek podpiera, gotyckie podwoje w esy i floresy stolarskiej i ślusarskiej roboty. W ścianach pobocznych błyska po trzy większych wąskich okien kolorowanych; z tyłu budowli, zewnątrz absidium, pomiędzy skarpami wciśnięte małe, kolorowe okieneczka, tajemniczym półtonem oświecają sklepienie, jakby gwiazda nad ołtarzem rozpięte. Wewnątrz, przy chórku lekko naprzód podanym, rozwija się balustrada z łuków i rozet; po obu stronach nawy, ze czterech splotów kolumienek, wytryskują łuki i żebra sklepień, wiążą się jak girlandy, zwijają, rozwijają, krzyżują, a w krzyżowaniach uśmiechają się główki aniołów, wonieją kwiatami, pną się jakby liśćmi bluszczu lub powoju. Nawę główną przegradza od prezbiterialnej, na pięć stopni wzniesionej, fryz harmonijnie i kunsztownie wyornamentowany. W ołtarzu w stylu czysto gotyc-